Ewelina Kamczyk — kariera klubowa i występy w reprezentacji Polski

Gol w finale mistrzostw Europy U-17 w 2013 roku zapewnił Ewelinie Kamczyk trwałe miejsce w historii polskiego futbolu. Jej kariera nie zatrzymała się jednak na młodzieżowym sukcesie. Kolejne etapy prowadziły przez czołowe kluby Ekstraligi, ligę francuską i seniorską reprezentację Polski.

Początki i rozwój piłkarski Eweliny Kamczyk

Ewelina Kamczyk zaczynała piłkarską drogę w LKS Krzyżanowice, a następnie rozwijała się w Czarnych Gorzyce. To z tych klubów trafiła do Unii Racibórz, w której w 2013 roku zadebiutowała w Ekstralidze kobiet.

Wejście na najwyższy krajowy poziom zbiegło się z ważnym etapem jej kariery reprezentacyjnej. Występy w klubie łączyła z grą dla Polski U-17, a później również U-19. Szybko zdobywała więc doświadczenie zarówno w seniorskiej rywalizacji ligowej, jak i w międzynarodowym futbolu młodzieżowym.

Kariera klubowa Eweliny Kamczyk

Po Czarnych Gorzyce i Unii Racibórz kolejnymi klubami Kamczyk były Medyk Konin, Górnik Łęczna oraz FC Fleury 91. Krajowa część jej kariery przyniosła trofea i tytuły strzeleckie, a wyjazd do Francji otworzył etap regularnej gry za granicą.

W lutym 2026 roku dołączyła do AC Milan, który pozyskał ją definitywnie z Fleury. Podpisała umowę do 30 czerwca 2028 roku. Po czterech i pół sezonu we Francji rozpoczęła tym samym kolejny zagraniczny rozdział, tym razem we Włoszech.

Pierwsze kluby i przełom w Unii Racibórz

Przejście z Czarnych Gorzyce do Unii oznaczało dla Kamczyk wejście do Ekstraligi. Jako piłkarka raciborskiego klubu pojechała też na finały mistrzostw Europy U-17 w 2013 roku. To właśnie wtedy stała się szerzej rozpoznawalna dzięki zwycięskiej bramce w finale.

Jej pobyt w Raciborzu przypadł jednak na schyłek działalności zespołu na najwyższym poziomie. W 2013 roku Unia wycofała się z rozgrywek z przyczyn finansowych. Latem 2014 roku Kamczyk trafiła do Medyka Konin, a w 2015 roku przeniosła się do Górnika Łęczna.

Górnik Łęczna jako kolejny etap kariery

W Górniku Kamczyk występowała od 2015 do 2021 roku. Był to najdłuższy etap jej seniorskiej kariery w Polsce, a zarazem okres licznych sukcesów zespołowych i indywidualnych.

Z drużyną z Łęcznej zdobyła trzy mistrzostwa Polski i dwa Puchary Polski. Trzy tytuły mistrzowskie Górnik wywalczył kolejno, a Kamczyk należała do zawodniczek współtworzących tę serię.

W ciągu sześciu lat gry w klubie pięciokrotnie sięgała po koronę królowej strzelczyń Ekstraligi. Powtarzalność tych osiągnięć pokazuje, że jej znaczenie w ofensywie nie ograniczało się do jednego udanego sezonu. Do Francji wyjeżdżała jako zawodniczka z ugruntowaną pozycją w krajowych rozgrywkach.

Transfer do Francji i występy w FC Fleury

W 2021 roku Kamczyk przeszła z Górnika Łęczna do FC Fleury 91. Był to jej pierwszy transfer zagraniczny i przejście do najwyższej klasy rozgrywkowej we Francji.

We Fleury spędziła cztery i pół sezonu. Jej łączny bilans w barwach klubu wyniósł 115 występów i 34 gole. W sezonie 2022/23 zdobyła osiem bramek, a w czerwcu 2023 roku przedłużyła kontrakt do 2026 roku.

Francuski etap nie był więc krótkim epizodem. Kamczyk przez kilka sezonów występowała w jednym zespole, dokładając do doświadczenia z Ekstraligi regularną grę w innych realiach ligowych. Jej pobyt we Fleury zakończył transfer do Milanu w lutym 2026 roku.

Ewelina Kamczyk w reprezentacji Polski

Reprezentacyjna droga Kamczyk obejmuje kadry U-17, U-19 i zespół seniorek. Najpierw współtworzyła sukces drużyny młodzieżowej, później przez kolejne lata występowała w pierwszej reprezentacji.

Te dwa etapy przyniosły osiągnięcia o różnym znaczeniu: mistrzostwo Europy U-17 oraz udział w pierwszych seniorskich mistrzostwach Europy z udziałem Polski.

Debiut i droga do kadry

Najważniejszy moment jej młodzieżowej kariery nastąpił 28 czerwca 2013 roku w Nyonie. W finale mistrzostw Europy U-17 przeciwko Szwecji Kamczyk strzeliła gola w 15. minucie. Polska wygrała 1:0 i zdobyła tytuł.

W seniorskiej reprezentacji zadebiutowała 9 marca 2014 roku, w wygranym 3:1 meczu towarzyskim z Chorwacją. Miała już wtedy doświadczenie z Ekstraligi oraz występów w kadrach młodzieżowych.

Pierwszą bramkę dla reprezentacji A zdobyła 16 lipca 2014 roku. Polki pokonały wówczas Estonię 5:1 w spotkaniu towarzyskim.

Rola w reprezentacji i udział w najważniejszych rozgrywkach

Kamczyk znalazła się w 23-osobowej kadrze Polski na EURO 2025. Był to pierwszy udział seniorskiej reprezentacji kobiet w turnieju finałowym mistrzostw Europy.

Nie ograniczyła się do roli rezerwowej. W fazie grupowej rozpoczynała w podstawowym składzie spotkania z Niemcami i Danią. Przeciwko Dunkom uczestniczyła w akcji zakończonej bramką Natalii Padilli, a Polska zwyciężyła 3:2.

Występy od pierwszej minuty w meczach turnieju finałowego pokazują jej znaczenie dla tamtej drużyny. Była jedną z doświadczonych zawodniczek, które przeszły z reprezentacją drogę od wieloletniej rywalizacji międzynarodowej do debiutu na seniorskim EURO.

Pozycja na boisku i styl gry Eweliny Kamczyk

PZPN klasyfikuje Kamczyk jako pomocniczkę, natomiast Milan przedstawia ją jako napastniczkę. Te określenia dotyczą różnych sposobów opisywania jej roli w ofensywie i nie oznaczają, że w każdym zespole wykonuje identyczne zadania.

Konkretny przykład przyniósł mecz z Danią na EURO 2025. Kamczyk operowała na prawym skrzydle, wyprowadzała akcję zakończoną golem i dośrodkowywała w pole karne. Oddała również mocny strzał lewą nogą.

Jej dorobek strzelecki w Górniku i Fleury pokazuje zdolność do zdobywania bramek, ale reprezentacyjne występy ilustrują także udział w budowaniu ataków z bocznego sektora. To charakterystyka zawodniczki ofensywnej, której wkład może obejmować zarówno finalizację, jak i przygotowanie sytuacji koleżankom.