Górnik Łęczna kobiet – historia jednej z najbardziej utytułowanych drużyn

Piłkarki Górnika Łęczna zdobyły trzy mistrzostwa Polski z rzędu, dwa krajowe puchary i dotarły do 1/16 finału Ligi Mistrzyń. Droga od lokalnego naboru do spotkań z Paris Saint-Germain zajęła niespełna dwie dekady. Największe sukcesy przyszły po latach budowania zespołu, awansów i rywalizacji o medale Ekstraligi.

Początki kobiecej drużyny Górnika Łęczna

Kobieca sekcja Górnika Łęczna powstała 10 grudnia 2002 r. Nie zaczynała od walki o trofea, lecz od rozwiązania konkretnego problemu: dziewczęta z okolicy chciały trenować piłkę nożną, ale brakowało im miejsca do regularnej gry. Organizacją struktur zajął się Tadeusz Łapa, a na pierwszy trening przyszło ponad 50 kandydatek.

Tak duże zainteresowanie dało podstawę do stworzenia zespołu przy Górniku. Początki miały więc wyraźnie lokalny charakter. Najpierw trzeba było zebrać zawodniczki, zorganizować treningi i przygotować drużynę do ligowej rywalizacji. Ambicje sportowe rosły wraz z kolejnymi etapami rozwoju.

W sezonie 2003/04 piłkarki zostały zgłoszone do II ligi lubelskiej. Już w kampanii 2004/05 awansowały szczebel wyżej. Był to pierwszy wyraźny sygnał, że sekcja potrafi nie tylko przyciągnąć chętne do gry, lecz także przekuć lokalne zainteresowanie w wyniki.

Droga Górnika Łęczna do krajowej czołówki

Górnik dochodził do najwyższych celów etapami. Po awansach z niższych lig przyszło wejście do Ekstraligi, następnie pierwsze medale i wicemistrzostwo. Zespół stopniowo przestawał być drużyną zabiegającą o miejsce w elicie, a stawał się rywalem, którego trzeba było uwzględniać w walce o tytuł.

Ten proces nie zakończył się wraz z pierwszym podium. Między zdobyciem brązu a pierwszym mistrzostwem upłynęło kilka sezonów. Medale potwierdzały rosnącą siłę drużyny, ale najwyższa pozycja wymagała utrzymania skuteczności przez całą kampanię.

Awans do Ekstraligi i umocnienie pozycji w lidze

Promocję do najwyższej klasy rozgrywkowej Górnik wywalczył w sezonie 2009/10. W Ekstralidze zadebiutował w kampanii 2010/11 i zajął 5. miejsce. Jak na pierwszy sezon wśród najlepszych był to solidny punkt wyjścia do dalszej rywalizacji.

Kolejne rozgrywki przyniosły szybki postęp:

Sezon	Miejsce w Ekstralidze	Znaczenie
2010/11	5.	Debiut na najwyższym poziomie
2011/12	3.	Pierwszy medal mistrzostw Polski
2012/13	3.	Drugie z rzędu podium
2013/14	2.	Pierwsze wicemistrzostwo Polski

Dwa brązowe medale z rzędu pokazały, że Górnik potrafi powtarzać dobre wyniki. Srebro w sezonie 2013/14 podniosło poprzeczkę jeszcze wyżej. Łęczna miała już zespół zdolny rywalizować o najwyższe lokaty, choć na zdobycie mistrzostwa musiała jeszcze poczekać.

Mistrzowskie sezony Górnika Łęczna

Mistrzowska seria objęła sezony 2017/18, 2018/19 i 2019/20. Pierwszy tytuł przełamał dotychczasowy układ sił, drugi potwierdził pozycję Górnika, a trzeci zamknął najbardziej utytułowany okres w historii kobiecej drużyny.

Dwie pierwsze kampanie mistrzowskie wyróżniała przede wszystkim skuteczność. Górnik zdobywał ponad sto bramek w sezonie i przegrywał zaledwie po dwa spotkania. To połączenie siły ofensywnej z regularnym punktowaniem dawało przewagę w końcowej tabeli. Trzeci tytuł miał inny kontekst, ponieważ rozgrywek nie udało się dokończyć.

Pierwszy tytuł w sezonie 2017/18

Górnik zakończył sezon 2017/18 z dorobkiem 71 punktów w 27 meczach. Wygrał 23 spotkania, dwa zremisował i dwa przegrał. Bilans bramek wyniósł 112:26, a drugie miejsce zajął Medyk Konin.

Tytuł został zapewniony już 6 maja 2018 r., na trzy kolejki przed końcem rozgrywek. Zespół prowadzony przez Piotra Mazurkiewicza pokonał AZS PWSZ Wałbrzych 2:1. Nie musiał więc czekać na ostatni mecz sezonu ani liczyć na korzystne rozstrzygnięcia u rywalek.

To właśnie wtedy wcześniejsze podium i wicemistrzostwo zamieniły się w najważniejsze krajowe trofeum. Górnik po raz pierwszy wygrał ligę, a wraz z mistrzostwem otworzył sobie drogę do Ligi Mistrzyń.

Cztery mistrzostwa Polski z rzędu

Górnik Łęczna nie zdobył czterech kolejnych mistrzostw Polski. Jego mistrzowska passa obejmowała trzy tytuły z rzędu, od sezonu 2017/18 do 2019/20. Nie należy dopisywać do niej czwartej kampanii.

Obrona mistrzostwa w sezonie 2018/19 przyniosła 65 punktów w 27 spotkaniach. Górnik odniósł 20 zwycięstw, zanotował pięć remisów i poniósł dwie porażki. Zdobył 115 bramek, tracąc 24. Choć punktów było mniej niż rok wcześniej, zespół ponownie zakończył rozgrywki na pierwszym miejscu.

Sezon 2019/20 rozstrzygnięto w odmiennych okolicznościach. Z powodu braku możliwości rozegrania wszystkich kolejek rozgrywki zakończono przedwcześnie. Za końcową uznano tabelę po 12. kolejce, w której Górnik wyprzedzał Medyka Konin, i przyznano mu mistrzostwo.

Trzeci tytuł pozostaje pełnoprawnym elementem dorobku klubu, ale przy porównywaniu sezonów trzeba zachować tę różnicę: dwie pierwsze kampanie zostały rozegrane do końca, ostatnia nie.

Puchar Polski w dorobku Górnika Łęczna

Górnik zdobył Puchar Polski w edycjach 2017/18 i 2019/20. W obu finałach pokonał Czarne Sosnowiec, a oba zwycięstwa oznaczały krajowy dublet, czyli mistrzostwo i puchar w jednym sezonie.

Pierwszy triumf przyszedł 31 maja 2018 r. Łęcznianki wygrały 3:1, a bramki zdobyły Agata Guściora, Ewelina Kamczyk i Dżesika Jaszek. Po zapewnieniu sobie mistrzostwa drużyna dołożyła drugie trofeum, potwierdzając swoją siłę także w rozgrywkach pucharowych.

Finał rozegrany 27 czerwca 2020 r. zakończył się wynikiem 1:0. Decydującego gola w 72. minucie strzeliła Dominika Grabowska. Tym razem o trofeum przesądziło jedno trafienie, ale efekt był taki sam: Górnik ponownie zakończył sezon z dubletem.

Dwa puchary uzupełniły ligową serię. Pokazały też, że drużyna potrafiła wygrywać zarówno w długiej rywalizacji o punkty, jak i w pojedynczym spotkaniu decydującym o trofeum.

Piłkarki i trenerzy, którzy tworzyli siłę zespołu

Z najważniejszymi sukcesami Górnika wiąże się nazwisko Piotra Mazurkiewicza. Prowadził drużynę w sezonie pierwszego mistrzostwa Polski 2017/18, a także przy zwycięstwie w Pucharze Polski w 2020 r. Jego udział łączy dwa szczególnie ważne momenty mistrzowskiego okresu.

Wśród zawodniczek wyróżniała się Ewelina Kamczyk. Strzeliła gola w zwycięskim finale Pucharu Polski w 2018 r., a w europejskich występach Górnika zdobyła dziesięć bramek. To najwyższy dorobek strzelecki piłkarki tego klubu w Lidze Mistrzyń.

Alicja Dyguś ma z kolei najwięcej występów w barwach Górnika w tych rozgrywkach, dziesięć. Była również w składzie zdobywczyń krajowego pucharu w 2018 r. Dominika Grabowska zapisała się w historii decydującym trafieniem w finale dwa lata później.

Wartością zespołu była jednak nie tylko gra pojedynczych liderek. W zwycięskiej drużynie z 2018 r. występowały także m.in. Gabriela Grzywińska, Sylwia Matysik i Emilia Zdunek. Pucharowe gole Guściory, Kamczyk i Jaszek dobrze pokazują, że Górnik mógł szukać rozstrzygnięcia u różnych zawodniczek.

Występy Górnika Łęczna w europejskich pucharach

Trzy mistrzostwa Polski przełożyły się na udział w trzech kolejnych edycjach Ligi Mistrzyń: 2018/19, 2019/20 i 2020/21. W dwóch pierwszych sezonach Górnik zakończył rywalizację w rundzie kwalifikacyjnej.

Najdalej dotarł w edycji 2020/21. Zwycięstwo 2:1 nad Apollonem LFC dało mu pierwszy awans do 1/16 finału, czyli ówczesnej rundy z udziałem 32 zespołów. Był to wyraźny krok naprzód względem wcześniejszych występów.

Na tym etapie rywalem zostało Paris Saint-Germain. Górnik przegrał 0:2 i 1:6, odpadając po wyniku 1:8 w dwumeczu. Awans nie oznaczał jeszcze możliwości równorzędnej walki z tak silnym przeciwnikiem, ale pozwolił sprawdzić drużynę poza krajową rywalizacją.

Europejskie puchary wyznaczyły więc dwa poziomy doświadczeń: walkę o przejście kwalifikacji oraz spotkania z zespołem, który okazał się zdecydowanie lepszy. Oba były częścią rozwoju klubu po zdobyciu krajowych tytułów.

Znaczenie klubu dla rozwoju piłki kobiecej w regionie

Sukcesy Górnika sprawiły, że kobieca piłka nożna w Łęcznej zyskała widoczność wykraczającą poza lokalne rozgrywki. Mistrzostwa, krajowe finały i Liga Mistrzyń dały kibicom możliwość śledzenia zespołu rywalizującego o trofea oraz mierzącego się z zagranicznymi przeciwniczkami.

Dla młodych zawodniczek historia klubu stanowi konkretny przykład drogi od lokalnego treningu do najwyższego poziomu w Polsce. Nie jest to obietnica podobnej kariery dla każdej piłkarki, lecz dowód, że zespół z regionu może dojść do krajowej czołówki.

Górnik prowadzi również sekcje młodzieżowe, wpisując się w sportowy rozwój miasta i okolicy. Znaczenie kobiecej drużyny nie sprowadza się zatem do gabloty z trofeami. Sekcja, która powstała z potrzeby zapewnienia dziewczętom miejsca do gry, pokazała, jak daleko może prowadzić regularny trening i stopniowo budowana rywalizacja.